วรรัตน์'s profile*-*x มู อ้ ว u ii ส u v ...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
November 30 •»¤"ความต่างของ คน สอง คน"¤«•
แต่ละคนเติบโตมาจากที่แตกต่าง ยิ่งมาอยู่ใกล้กันมาก...ก็ยิ่งทำให้เห็นความแตกต่างกัน ของ "ค น" ส อ ง "ค น" ........ อาจมีหลายครั้งที่เรารู้สึกขัดใจ ที่อีกคน ทำอย่างนั้น อย่างนี้ หรือ พูดจาอะไรที่เราไม่ค่อยพอใจ แต่ด้วยความรักที่มีอยู่ และ หวาดกลัวว่า หากพูด หรือ ทำอะไรออกไปแล้ว จะเกิดการกระทบกระทั่ง หรือทำให้เสียความรู้สึกกันไปเปล่า ๆ ....... จึงเก็บความอึดอัดใจ ไว้ ดีกว่า
จนเผลอลืมไปว่า ความรู้สึกที่ไม่ได้รับการผ่อนคลายนั้น จะถูกทับถม สะสมให้สูงขึ้น เป็นความขุ่นเคือง ในอารมณ์...อยู่เสมอ ....... แล ะ อ า จ ถึ ง จุ ด ที่ ไ ม่ อ า จ ท น ไ ด้ ใ น สั ก วั น การคบหาใครสักคนอย่างจริงจังนั้น เราต้องไม่ลืมไปว่า... คนๆ นั้น คือคนที่เราต้องใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน...ตลอดไป อย่าให้ต้องมีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง อดทน ขนาดนั้นเลย...ดีมั๊ย กล้าที่จะพูดในแง่ดี แง่เสีย เพื่อที่อีกฝ่ายจะได้รับรู้ และปรับตัวเข้าหากัน ......... เ พื่ อ ถ น อ ม รั ก ไ ว้ ใ ห้ อ ยู่ ด้ ว ย กั น น า น น า น
เพราะไม่มีประโยชน์อะไรเลย... หากจะเก็บความรู้สึก เพื่อที่จะรักกันให้มากๆ ในวันนี้ ...... แต่ไม่เคยยอมรับอะไรกันได้ และ ให้ความรักน้อยลงในวันต่อไป อย่าปล่อยให้ความขุ่นเคืองใจเล็กๆ กลายเป็นเรื่องใหญ่ ...... กล้าที่จะพูดคุยกันให้เข้าใจ และให้ทุกความคลางแคลงใจ จบลง...ที่ตรง..นั้น ค ว า ม รั ก เ ป็ น เ รื่ อ ง ใ ห ญ่ เ กิ น ก ว่ า ที่ จ ะ ถู ก บั่ น ท อ น ด้ ว ย เ รื่ อ ง เ ล็ ก ๆ น้ อ ย ๆ . . . . . . แค่ ค น ส อ ง ค น ไ ม่ ไ ด้ คุ ย กั น ......
November 29 เคยเป็นแบบนี้มั้ย...
จีบกันใหม่ๆ... สวัสดีค่ะ สวัสดีครับ ที่รัก ดาร์ลิ้ง จีบกันใหม่ๆ... อดกิน อดนอน ทะเลาะกับคนรอบข้างเพื่อให้ได้โทรศัพท์ จีบกันใหม่ๆ... ค่าโทรศัพท์เดี๋ยวเราจ่ายให้ก็ได้ จีบกันใหม่ๆ... มือถือเปิดตลอด 24 ชั่วโมง
“ความรัก กับ อากาศ” เธอเลือกที่จะขาดสิ่งไหน?ไม่มีอากาศ . . . ก็ไม่มีลมหายใจ ไม่มีความรัก ยังหายใจได้ เหมือนทุกวัน อากาศไม่ต้องเสาะแสวงหา แต่ความรักจะได้มาต้องบากบั่น อากาศได้มาง่ายๆ และมีอยู่มากมายร้อยพัน ส่วนความรัก แม้เพียงฝัน . . . ก็สุขใจ อากาศแทบไม่มีน้ำหนัก ส่วนความรัก ใครก็เห็นว่ายิ่งใหญ่ อากาศ ไม่เคยสร้างความเสียใจ หากความรัก ทำให้ต้องร้องไห้ มีน้ำตา อากาศ ทำให้ทุกชีวิตดำรงอยู่ และความรัก ทำให้ลมหายใจทุกอณูมีคุณค่า อากาศมองเห็นได้ยากด้วยสายตา ส่วนความรัก เห็นด้วยตารู้ด้วยใจ มีอากาศโลกก็เป็นอย่างที่เป็นอยู่ มีความรักโลกจะกลายเป็นสีชมพูหวานไหว สำหรับอากาศ เข้า-ออกตามลมหายใจ แต่ความรักหากมีไว้ . . . ก็ไม่อยากสูญเสียไปสักนิดเดียว ดูแลรักษาอากาศว่าลำบาก ดูแลความรัก ยิ่งยุ่งยาก หากไม่ชอบแลเหลียว อากาศมากเท่าไหร่ . . . ก็ไม่กลมเกลียว ความรักแม้บางเบาก็แน่นเหนียว . . .และผูกพัน ส่วนประกอบของอากาศสามารถบรรยาย แต่ความรักไม่อาจอธิบายด้วยคำสั้นๆ อากาศ อาจดี - แย่ แต่ละวัน ส่วนความรักนั้น จะยังคงอบอุ่นกรุ่นหัวใจ "ความรัก" กับ "อากาศ" หากถามฉันว่าเลือกที่จะขาดสิ่งไหน แม้อากาศจำเป็นสักเพียงใด ในโลกที่ความรักสิ้นไร้ . .ก็ไม่อาจทนอยู่ได้ เช่นกัน. . . ความแตกต่างของคนสองคนความแตกต่างของ “คนสองคน”
แต่ละคนเติบโตมาจากที่แตกต่าง . . .
ยิ่งมาอยู่ใกล้กันมาก . . . ก็ยิ่งทำให้เห็นความแตกต่างกัน ของ "คน" สอง "คน" อาจมีหลายครั้ง . . . ที่เรารู้สึกขัดใจ
ที่อีกคน ทำอย่างนั้น . . . อย่างนี้ หรือ พูดจาอะไร ที่เราไม่ค่อยพอใจ แต่ด้วยความรักที่มีอยู่ และหวาดกลัวว่า . . .
หากพูด หรือ ทำอะไรออกไปแล้ว . . . จะเกิดการกระทบกระทั่ง หรือทำให้เสียความรู้สึกกันไปเปล่า ๆ จึงเก็บความอึดอัดใจ ไว้ ดีกว่า จนเผลอลืมไปว่า . . . ความรู้สึกที่ไม่ได้รับการผ่อนคลายนั้น
จะถูกทับถม สะสมให้สูงขึ้น . . . เป็นความขุ่นเคือง ในอารมณ์ อยู่เสมอ และอาจถึงจุดที่ ไม่อาจทนได้ในสักวัน การคบหาใครสักคนอย่างจริงจังนั้น
เราต้องไม่ลืมไปว่า . . . คนๆ นั้น คือคนที่เราต้องใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน . . . ตลอดไป อย่าให้ต้องมีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง อดทน ขนาดนั้นเลย
กล้าที่จะพูดในแง่ดี . . . แง่เสีย เพื่อที่อีกฝ่ายจะได้รับรู้ และปรับตัวเข้าหากัน เพื่อถนอมรักไว้ให้อยู่ด้วยกันนาน . . . นาน เพราะไม่มีประโยชน์อะไรเลย...
หากจะเก็บความรู้สึก เพื่อที่จะรักกันให้มากๆ ในวันนี้ แต่ไม่เคยยอมรับอะไรกันได้ และมีแต่ให้ความรักน้อยลงในวันต่อไป อย่า . . . ปล่อยให้ความขุ่นเคืองใจเล็กๆ กลายเป็นเรื่องใหญ่ กับแค่คน สองคน ที่ไม่ได้คุยกัน กล้าที่จะพูดคุยกัน ให้เข้าใจ และให้ทุกความคลางแคลงใจ จบลง . . . ที่ตรงนั้นจะดีกว่า " เ พ ร า ะ รั ก ใ น แ บ บ ข อ ง ใ ค ร "
" เ พ ร า ะ รั ก ใ น แ บ บ ข อ ง ใ ค ร " ก็ เ ป็ น แ บ บ ข อ ง มั น ไ ม่ มี แ บ บ แ ผ น ต า ย ตั ว" อ ย่ า ฝื น ใ จ รั ก ถ้ า มั น ไ ม่ ใ ช่ ไ ม่ มี ป ร ะ โ ย ช น์ อ ะ ไ ร ที่ จ ะ ค บ ใ ค ร สั ก ค น เ พี ย ง เ พ ร า ะ อ ย า ก จ ะ มี ใ ค ร สั ก ค น อ ย่ า เ ป ลี่ ย น ตั ว เ อ ง เ พี ย ง เ พื่ อ ใ ห้ เ ข า ม า รั ก เ พ ร า ะ จ ะ ทำ ไ ด้ ไ ม่ น า น วั น ห นึ่ ง คุ ณ จ ะ รู้ สึ ก เ ห นื่ อ ย เ พ ร า ะ ค ว า ม รั ก ที่ ไ ม่ เ ป็ น ตั ว ข อ ง ตั ว เ อ ง อ ย่ า ห ล ง ใ น ร ส ช า ติ ข อ ง ค ว า ม รั ก จ น ลื ม ชี วิ ต ป ร ะ จำ วั น ข อ ง ตั ว เ อ ง ห รื อ สู ญ เ สี ย ค ว า ม เ ป็ น ส่ ว น ตั ว ค น ที่ พ ร้ อ ม จ ะ อ ยู่ กั บ คุ ณ โ ด ย ที่ คุ ณ ไ ม่ ต้ อ ง เ ป ลี่ ย น แ ป ล ง อ ะ ไ ร ใ น ชี วิ ต เ ล ย ค น ที่ พ ร้ อ ม จ ะ เ ดิ น ห น้ า เ มื่ อ คุ ณ เ ดิ น ห น้ า ค น ที่ พ ร้ อ ม จ ะ ถ อ ย ห ลั ง ไ ป กั บ คุ ณ ค น ที่ ไ ม่ ย อ ม ใ ห้ คุ ณ เ ดิ น ต า ม ห ลั ง ข อ เ พี ย ง เ ดิ น เ คี ย ง ข้ า ง กั น ค น ที่ ไ ม่ บั ง คั บ ใ ห้ คุ ณ ทำ อ ะ ไ ร ใ น แ บ บ ที่ คุ ณ ไ ม่ ช อ บ ค น ที่ ไ ว้ ใ จ แ ล ะ ใ ห้ อ ภั ย ใ ห้ โ อ ก า ส ซื่ อ สั ต ย์ แ ล ะ ใ ห้ เ กี ย ร ติ คุ ณ . . . . . นั่ น แ ห ล่ ะ คื อ ค น ที่ รั ก คุ ณ จ ริ ง . . . . . จ ง ถ น อ ม ค น เ ห ล่ า นี้ ไ ว้ อ ย่ า ป ล่ อ ย ใ ห้ เ ข า ไ ป จ า ก คุ ณ .. เ พ ร า ะ คุ ณ จ ะ เ สี ย ใ จ ห า ก เ ข า เ ป ลี่ ย น ไ ป ห ยิ บ ยื่ น ค ว า ม โช ค ดี ที่ ค ว ร จ ะ เ ป็ น ข อ ง คุ ณ ไ ป ใ ห้ ค น อื่ น ค น ที่ รั ก ค น ที่ เ ป ลื อ ก น อ ก มี อ ยู่ เ ย อ ะ เ ห ลื อ เ กิ น ชี วิ ต ค น ค น ห นึ่ ง จ ะ มี ค น ที่ รั ก คุ ณ จ ริ ง ผ่ า น ม า สั ก กี่ ค น ใ ค ร ที่ บ อ ก ว่ า รั ก คุ ณ แ ล้ ว พ ย า ย า ม จ ะ เ ป ลี่ ย น คุ ณ ดึ ง คุ ณ ใ ห้ เ ดิ น ต า ม ท า ง ข อ ง เ ข า เ ข า ไ ม่ ไ ด้ รั ก คุ ณ จ ริ ง ห ร อ ก . . . เ ข า รั ก ตั ว เ อ ง จ ง เ ชื่ อ ใ น พ ร ห ม ลิ ขิ ต จ ง เ ชื่ อ ใ น เ ห ตุ ก า ร ณ์ ที่ นำ พ า ค ว า ม รั ก ม า ใ ห้ อ ย่ า บ อ ก ว่ า ไ ม่ รั ก ถ้ า ไ ม่ ส า ม า ร ถ ส บ ต า เ ข า อ ย่ า ง บ ริ สุ ท ธิ์ ใ จ ไ ด้ อ ย่ า บ อ ก ว่ า รั ก . . . . ถ้ า คุ ณ ไ ม่ รู้ สึ ก วู บ ว า บ เ ว ล า อ ยู่ ใ ก้ ล ๆ อ ย่ า บ อ ก ว่ า ไ ม่ คิ ด ถึ ง . . ถ้ า หั ว ใ จ ไ ม่ อ า จ ลื ม อ ย่ า บ อ ก ว่ า คิ ด ถึ ง ถ้ า เ พิ่ ง จ า ก กั น ไ ม่ ถึ ง 1 น า ที อ ย่ า ป ล่ อ ย ใ ห้ สิ่ ง ที่ ดี ที่ สุ ด สำ ห รั บ เ ร า ห ลุ ด ล อ ย ไ ป ล อ ง คุ ย กั น ม า ก ขึ้ น รั บ รู้ ค ว า ม รู้ สึ ก ข อ ง อี ก ฝ่ า ย ด้ ว ย ใ จ จ ะ ทำ ใ ห้ เ ร า รู้ ว่ า เ ร า โ ช ค ดี แ ค่ ไ ห น แ ล้ ว ที่ ไ ด้ รู้ จั ก ค ว า ม รั ก อ ย่ า ป ล่ อ ย ใ ห้ ใ ค ร ค น ใด ค น ห นึ่ ง มี น้ำ ต า ทั้ ง ๆ ที่ อี ก ค น ห นึ่ ง กำ ลั ง ดี ใ จ อ ย่ า ป ล่ อ ย ใ ห้ ใ ค ร อี ก ค น ห นึ่ ง ยิ้ ม ทั้ ง ๆ ที่ อี ก ค น ห นึ่ ง กำ ลั ง ร้ อ ง ไ ห้ อ ย่ า ป ล่ อ ย ใ ห้ ใ ค ร ค น ใ ด ค น ห นึ่ ง พู ด ทั้ ง ๆ ที่ อี ก ค น ห นึ่ ง ไ ม่ ต้ อ ง ก า ร ฟั ง ค ว า ม รั ก ต้ อ ง ม า จ า ก ค ว า ม รู้ สึ ก ข อ ง ค น ส อ ง ค น.. อ ย่ า ใ ห้ ใ ค ร ค น ใ ด ค น ห นึ่ ง ห ยิ บ ยื่ น แ ต่ อี ก ค น ห นึ่ ง ไ ม่ ต้ อ ง ก า ร ค ว า ม รั ก เ ป็ น เ พี ย ง ส า ย ใ ย บ า ง ๆ ที่ มั น ถู ก ห ล่ อ ห ล อ ม ขึ้ น จ า ก ค ว า ม รู้ สึ ก ต่ า ง ๆ ทั้ ง ค ว า ม อ า ท ร ห่ ว ง ใ ย ห่ ว ง ห า คิ ด ถึ ง ค ว า ม อ ด ท น จ ะ ทำ ใ ห้ อุ ป ส ร ร ค ต่ า ง ๆ ผ่ า น พ้ น ไ ป ไ ด้ ด้ ว ย ดี ค ว า ม พ ย า ย า ม จ ะ ทำ ใ ห้ เ ร า ส อง ค น ยั ง ค ง อ ยู่ ค ว า ม ไ ว้ ใ จ จ ะ ทำ ใ ห้ ค ว า ม รั ก ข อ ง เ ร า แ ข็ ง แ ก ร่ ง ค ว า ม ซื่ อ สั ต ย์ จ ะ ทำ ใ ห้ ค ว า ม รั ก ข อ ง เ ร า มั่ น ค ง ค ว า ม เ ส ม อ ต้ น เ ส ม อ ป ล า ย จ ะ ทำ ใ ห้ ค ว า ม รั ก ข อ ง เ ร า ส ว ย ง า ม แ ล ะ สุ ด ท้ า ย ค ว า ม รั ก ก็ จ ะ ก่ อ ตั ว ขึ้ น เ ป็ น ค ว า ม ผู ก พั น สิ่ ง เ ห ล่ า นี้ จ ะ ทำ ใ ห้ ส า ย ใ ย บ า ง ๆ ข อ ง ค ว า ม รั ก ก ล า ย เ ป็ น เ ชื อ ก เ ส้ น ห น า ที่ ผู ก ค น ส อ ง ค น ไ ว้ ด้ ว ย กั น มั น จ ะ เ ป็ น เ ชื อ ก ที่ มั ด เ ร า ไ ว้ ด้ ว ย กั น เ ป็ น เ ชื อ ก ที่ ทำ ใ ห้ เ ร า ไ ม่ อึ ด อั ด เ ร า จ ะ ไ ม่ ดิ้ น ร น ที่ จ ะ พ ย า ย า ม ห ลุ ด อ อ ก จ า ก เ ชื อ ก เ ส้ น นี้ เ มื่ อ ไ ด้ เ จ อ ค ว า ม รั ก ที่ ดี แ ล้ ว จ ง ทำ ใ ห้ เ ข า รู้ สึ ก ว่ า เ ข า ไ ม่ ไ ด้ อ ยู่ ค น เ ดี ย ว อ ย่ า ป ล่ อ ย ใ ห้ เ ข า โ ด ด เ ดี่ ย ว อ ย่ า ป ล่ อ ย ใ ห้ เ ข า เ ดี ย ว ด า ย คิ ด ถึ ง สิ่ ง ดี ๆ ที่ เ ร า เ ค ย มี กั น อ ย่ า ลื ม วั น แ ร ก ๆ ที่ เ ร า รู้ สึ ก กั บ ค น ๆ นี้ เ ข า เ ป็ น ค น ดี ที่ สุ ด แ ล้ ว สำ ห รั บ เ ร า พ ย า ย า ม รั ก ษ า เ ข า ไ ว้ เ พ ร า ะ เ มื่ อ เ ข า ห ลุ ด ล อ ย ไ ป แ ล้ ว เ ร า จ ะ ไ ม่ ส า ม า ร ถ เ รี ย ก ค ว า ม รู้ สึ ก ต่ า ง ๆ ก ลั บ ม า ไ ด้ อี ก เ มื่ อ เ ว ล า ที่ ไ ม่ ส า ม า ร ถ ย้ อ น เ ดิ น ก ลั บ ไ ป ไ ด้ อี ก ทำ ปั จ จุ บั น ใ ห้ ดี ที่ สุ ด เ พ ร า ะ อ ดี ต แ ก้ ไ ข อ ะ ไ ร ไ ม่ ไ ด้ อี ก แ ล้ ว อ ย่ า ทิ้ ง หั ว ใ จ ข อ ง คุ ณ ไ ว้ กั บ อ ดี ต อ ย่ า คิ ด ว่ า อ ดี ต ไ ม่ มี วั น ห ว น คื น อ ย่ า คิ ด ว่ า ไ ม่ มี พ รุ่ ง นี้ อ ย่า ลื ม บ ท เ รี ย น ข อ ง เมื่ อ ว า น ทุ ก ชี วิ ต ยั ง มี ค ว า ม ห วั ง อ ยู่ เ ส ม อ จ ง ป ล่ อ ย ใ ห้ ชี วิ ต ดำ เ นิ น ต่ อ ไ ป . . วั น ห นึ่ ง ถ้ า ชี วิ ต ห ว น คื น ม า สู่ ท า ง ส า ย เ ก่ า . . ที่ เ ค ย ทำ ใ ห้ คุ ณ มี ค ว า ม สุ ข ร ะ ห ว่ า ง เ ดิ น ท า ง ใ น แ ต่ ล ะก้ า ว . . จ ง อ ย่ า เ ดิ น เ ลี่ ย ง มั น ไ ป อี ก เ พ ร า ะ น้ อ ย นั ก ที่ ถ น น ส า ย เ ดิ ม ยั ง ค ง ส ภ า พ เ ดิ ม เ พื่ อ ร อ ใ ห้ คุ ณ เ ดิ น ย้ อ น ก ลั บ ม า . . ล อ ง เ ดิ น ต่ อ ไ ป สิ . . . . บ า ง ที คุ ณ อ า จ จ ะ เ จ อ จุ ด ห ม า ย ที่ คุ ณ ค้ น ห า ม า ต ล อ ด ชี วิ ต ขอแค่ 1 นาที <ชอบม๊ากๆ เศร้าจัง>...ชายหนุ่มไฟแรงมุมานะทำงานอย่างมุ่งมั่น เขามีความฝันจะสร้างครอบครัวที่สมบูรณ์กับแฟนสาว เธอจะมารอการกลับมาหน้าประตูบ้านเขาทุกวัน เขาพบเธอยิ้มแย้มต้อนรับสนทนากันและเธอก็กลับไป วันนี้เขากลับช้ากว่าปกติมาก แต่แปลกที่ยังเห็นเธอยืนรอเช่นทุกวัน "โทษทีนะที่รัก วันนี้มีงานด่วนเลยกลับช้า" เธอยังยิ้มให้เขา คุณทำงานจนมีรถ มีบ้านอย่างที่ตั้งใจแล้ว ทำไมยังทำงานหนักอีก" "ผมอยากมีบ้านที่มีบริเวณมากกว่านี้ รถที่ดูโอ่อ่ากว่านี้..เพื่อคุณนะจ้ะ" เวลาผ่านไป 1 ปีหญิงสาวมาบ้างไม่มาบ้าง แต่เขาไม่มีเวลามาใส่ใจกับเรื่องนี้ วันหนึ่งเธอเอ่ยถามเขา "คุณมีเงินพอจะซื้อบ้านหลังใหญ่รึยัง" "ขอเวลาอีกหน่อยผมอยากซื้อแหวนวงใหม่มาเปลี่ยนให้คุณ" เขาจุมพิตมือที่สวมแหวนทองวงเล็กเบาๆ "ฉันบอกหรือว่าอยากได้แหวนวงใหม่" "ผมอยากให้สิ่งที่ดีที่สุดเสมอ..ที่รัก" 3 เดือนแล้วที่เขาไม่เห็นเธอหน้าประตูบ้าน วันนี้เขามีบ้านหลังใหญ่จึงตัดสินใจลางาน 1 วันเพื่อไปหาเธอ เขาขับรถคันหรูผ่านเส้นทางที่ขรุขระอย่างยากลำบาก "นี่คุณต้องเดินผ่านทางเส้นนี้มาหาผมทุกวันเหรอ.." เมื่อมาถึงแม่ของเธอออกมาต้อนรับและมอบกล่องไม้ใบหนึ่งให้ เขาและบอกทางไปสถานที่ ที่เขาจะพบเธอได้ เนินเขาเล็กๆ รายล้อมไปด้วยดอกไม้แท่นหินสลักชื่อหญิงสาวตั้งอยู่กลางเนิน มือสั่นเทาเปิดกล่องไม้อย่างช้าๆ ข้างในอัดแน่นไปด้วยกระดาษแผ่นเล็ก เขาเริ่มอ่านข้อความทีละใบ "วันนี้คุณกลับมาช้า ฉันรอ2ชม.ไม่เป็นไร ฉันรักคุณ" "วันนี้ฝนตกฉันยังรอแม้ไม่เจอคุณ แต่ฉันยังรักคุณ" "ฉันเริ่มป่วยจนไปหาไม่ได้คุณคงไม่ทันสังเกต แต่ฉันยังรักคุณ" "วันนี้คุณบอกจะเปลี่ยนแหวนวงใหม่... คุณคงลืมว่าฉันตอบแต่งงานกับคุณเพราะแหวนวงนี้ ฉันยังรักคุณ" "ฉันป่วยมากจนไม่อาจไปพบคุณได้... ภาวนาให้คุณรู้สึกตัวสักทีว่าฉันแค่ต้องการคุณเพราะฉันรักคุณ" ชายหนุ่มเรียนรู้แล้วว่า... บางทีสิ่งที่เขาไขว่คว้ามาตลอดชีวิต อาจเทียบไม่ได้กับสิ่งเล็กน้อยที่เขาเคยได้รับจนเป็นเรื่องปกติของทุกวัน รถคันหรูแล่นไกลออกไปมีเพียงกล่องแหวนเพชรราคาแพงหน้าหลุมศพ ที่ดูไม่เหลือค่าอะไรสำหรับเขาอีกต่อไป ผมมีบ้านหลังใหญ่แต่คงกว้างไปสำหรับอยู่คนเดียว ผมมีรถราคาแพงแต่ไม่รู้จะขับพาใครไปไหน ผมมีเวลาอยู่กับงานครึ่งชีวิตแต่ไม่เคยมีเวลาที่จะได้อยู่กับคนที่ผมรัก ตอนนี้ผมมีเงินมากมายแต่ไม่อาจซื้อเวลาเพียง 1 นาทีที่จะบอกรักเธอ ผมมีทุกอย่างเพียบพร้อมแต่ขาดส่วนที่สำคัญที่สุดที่จะทำให้ครอบครัวสมบูรณ์ได้ |
|
|
