April 04
ใครหลายคนรู้จัก. . . ความรัก แต่ใช่ว่าจะเข้าใจ
เราเรียนรู้ที่จะรัก . . . แต่ใช่ว่าเราจะเข้าใจความรัก
เป็นความจริงที่ว่า. . .
วันและคืนที่เรียนรู้ผ่านกาลเวลา ทำให้คนสองคนเข้าใจกันมากขึ้น
แต่วันและคืน ที่ผ่านพ้น ก็ทำให้คนสองคนเข้าใจกันน้อยลง
ต่างกับความคาดหวัง และการเรียกร้องระหว่างกัน ที่กลับจะมีสูงขึ้นและสูงขึ้น
บางที. . . เราก็เลือกที่จะทำร้ายกันและกันด้วยความรัก
. . . ถ้าเราตอบหัวใจของเราแท้จริง . . . ความรักก็แท้จริงเช่นกัน
และความรักก็จะอยู่เช่นนั้นเสมอ. . .
เพราะบางที ความสุขที่แท้จริงของ “ความรัก”
คือ. . .การได้รักมากกว่าการถูกรัก
และในทุกๆ การค้นหา ก็ไม่จำเป็นเสมอไปที่จะต้องค้นพบ. . .
ถ้าเรารู้จักที่จะให้เกียรติความรัก. . .
ความรักก็จะให้เกียรติเราเช่นกัน. . .
เ ร า ใ ส่ น า ฬิ ก า มื อ ซ้ า ย
ที่ ใ ส่ มื อ ซ้ า ย เ พ ร า ะ ถ นั ด ข ว า
ย ก มื อ ซ้ า ย ขึ้ น ม า ดู เ ว ล า ไ ด้ ง่ า ย
แ ต่ ถึ ง มี น า ฬิ ก า เ ร า ก็ ช อ บ ไ ป ส า ย อ ยู่ ดี
น า ฬิ ก า ก็ แ ค่ บ อ ก เ ว ล า . . ไ ม่ ไ ด้ ทำ ใ ห้ เ ร า ไ ป เ ร็ ว ขึ้ น
คิ ด ดู แ ล้ ว . . หั ว ใ จ ก็ อ ยู่ ท า ง ซ้ า ย เ ห มื อ น กั น
บ า ง ที เ ร า ก็ คิ ด น ะ . . ว่ า อ วั ย ว ะ ใ น ร่ า ง ก า ย ที่ มี 2 ชิ้ น
จ ะ อ ยู่ ซ้ า ย แ ล ะ ข ว า
อ ย่ า ง แ ข น , ข า , ลู ก ก ะ ต า ทำ น อ ง นั้ น . .
แ ล้ ว ที่ มี ชิ้ น เ ดี ย ว . . ก็ แ ส ด ง ค ว า ม โ ด ด ข อ ง มั น
อ ย่ า ง จ มู ก , ส ะ ดื อ ก็ อ ยู่ ต ร ง ก ล า ง . . ป ร ะ ม า ณ นั้ น
แ ล้ ว ทำ ไ ม . . หั ว ใ จ ถึ ง เ อี ย ง ซ้ า ย ล่ ะ ? ?
บ า ง ที เ ร า ก็ คิ ด ว่ า . . ที่ เ ป็ น งั้ น ก็ เ พ ร า ะ
ใค ร บ า ง ค น อ ย า ก เ ตื อ น ใ ห้ เ ร า รู้ ว่ า . .
หั ว ใ จ เ ร า ไ ม่ ห นั ก แ น่ น พ อ จ ะ อ ยู่ ต ร ง ก ล า ง
แ ล้ ว ก็ ไ ม่ มี ม า ก พ อ จ ะ แ บ่ ง เ ป็ น ส อ ง ด้ ว ย เ ห มื อ น กั น
รัก คือการตัดออกและเพิ่มเติม
รักที่ดี คือรักที่ไม่ "คาดหวัง" สิ่งใด
รักที่ดี คือรักที่คนสองคน "หวังดี" ต่อกัน
ดินสอ...ถ้าไม่เหลาเนื้อไม้ทิ้ง ก็ใช้เขียนไม่ได้
ความรัก...ถ้าไม่ตัดบางอย่างออก ก็รักต่อไม่ได้
ต้นพลูด่าง...ถ้าไม่เติมน้ำใส่ให้ทุกวัน มันก็คงจะมีชีวิตอยู่ได้ไม่นาน
ความรัก...ถ้าไม่เติมบางอย่างให้กันบ่อยๆ ความรักก็คงจะไปจากเราในเร็วๆนี้
การตัดออก และ การเพิ่มเติม
จึงเป็นสองสิ่งสำคัญในความรัก
ที่คนสองคนจะต้องค้นหา ทำความเข้าใจ เรียนรู้ซึ่งกันและกัน
สำหรับคู่ที่ "เอาแต่ใจ" ต่อกันมากไป
ก็ตัดคำว่า "แต่" ออก แล้วเพิ่มคำว่า "ใส่"
จาก "เอาแต่ใจ" ก็จะกลายเป็น "เอาใจใส่"
สำหรับคู่ที่หึงหวง "ไม่ไว้ใจ" จนทำให้ทะเลาะกันเพราะคนอื่นอยู่เสมอ
แบบนี้ไม่ต้องเพิ่มเติมอะไรเลย แต่ต้องตัดคำว่า "ไม่" ออก
จะได้เหลือคำแค่ว่า "ไว้ใจ"
สำหรับคู่ที่โกรธกันง่ายและหายยาก
ทิฐิสูงพอกัน ไม่เคยยอมขอโทษอีกคนก่อน
อย่าลืมว่าความรักนั้นก็เหมือนเรื่องอื่นๆในชีวิต
ที่เราและเขาสามารถทำผิดพลาดได้
ฉะนั้นกับคำว่า "ไม่ให้อภัย" และ "ฉันจะไม่ขอโทษเธอ"
ลองตัดคำว่า "ไม่" ออก แล้วทุกอย่างจะง่ายขึ้น
รักจะกลับมาทำให้เธอหัวใจสบายดีเหมือนเดิม
เพราะต่อให้ผิดพลาดอย่างไร
เธอและเขาก็จะมีแต่คำว่า "ให้อภัย" และคำว่า "ฉันจะขอโทษเธอ"
และสำหรับคู่ที่ชอบ "คาดหวัง" ให้อีกคนเป็นอย่างนั้นอย่างนี้
ต้องเพอร์เฟ็กต์ในการเป็นแฟน ต้องได้ดั่งใจทุกอย่าง
รู้ไหมว่า? รักที่ดีนั้น คือรักที่ไม่คาดหวังสิ่งใด
จึงอยากให้ลองตัดคำว่า "คาด" แล้วเพิ่มคำว่า "ดี" ลงไป
เพราะรักที่ดี ที่จะไม่มีวันเลิกรากันง่ายๆนั้น
คือรักที่คนสองคน "หวังดี" ต่อกันเสมอ
ไม่เคยมีทฤษฎีตายตัว
ว่าความรักต้องตัดออก และเพิ่มเติมในสิ่งใดบ้าง
สำหรับคู่ของเธอที่ความสัมพันธ์
อาจอยู่นอกเหนือจากการยกตัวอย่างที่ผ่านมา
แต่คงไม่ยากเกินไปหรอกใช่มั๊ย ที่เธอกับเขาจะเปิดใจคุยกัน
ว่าควรตัดสิ่งใดและเพิ่มเติมสิ่งใด
ที่จะทำให้รักของเธอกับเขา เป็นรักที่มีรสชาติหวานมากกว่าขม
และเป็นเหมือนสายลมความสุขมากกว่าพายุพัดทำลาย
Tools 
